Haar kinderen kwamen op het idee om de rijke pompoenenoogst van hun oma aan de man te brengen. Ze maakten een bordje met daarop ‘pompoenen te koop’ en de vruchten waren in een wip de deur uit.


Zo kreeg Lut de kriebel om zelf met pompoenen aan de slag te gaan. Ze kocht een paar boeken en begon zaden te bestellen. ‘In het begin vond ik dat een pompoen alleen maar oranje kon zijn’ zegt ze. Vandaar dat haar eerste soort de zogenaamde ‘assepoesterpompoen’ was, de oranje kanjer die elke huisvrouw wel eens door de

die vertellen welke variëteit in hun land populair is, en die probeert ze het jaar erop dan eens uit. Lut heeft ondertussen een heel assortiment pompoenen in haar tuin staan en die zijn lang niet meer allemaal oranje.
Zo is er de Marina di Chioggia, een van haar lievelingen. Ze is grijs-groen, staat vol knobbels en heeft een zogenaamde ‘Turkse muts’ op. Het was niet alleen voor mij wennen hoor. In het begin keken de klanten ook raar op als je hen een groene pompoen wilde verkopen. Dat oranje zit er echt ingebakken, en dat terwijl de gewone oranje pompoenen vaak zelfs de minst lekkere zijn. Voor meer dan een soepje zijn ze meestal niet geschikt. Er zijn er andere, met een heerlijke smaak van noten of kastanjes. Daar kun je alle

groter dan een appel.
Maar de wonderbaarlijkste pompoen die Lut die Lut al gezien heeft, is de Golden hubbard ; een oranje pompoen, die zo hard is dat ze er al eens een mes op gebroken heeft.’Je moet ze op de grond laten vallen in de hoop dat ze breekt, anders is het hopeloos. Maar als ze eenmaal open is en je slaagt erin om op een of andere manier het vruchtvlees eraf te schrapen, dan heb je godenspijs in huis. Die soort heb ik dit jaar voor het eerst gezaaid. We zien wel wat het geeft.’

Open pompoendag
Zo groeide Luts minibedrijfje van jaar tot jaar. Elk najaar waren er meer soorten, meer verschillende vormen en kleuren. Het bordje met krijtletters is vervangen door een grote witte plaat met oranje opschrift in vier talen.

‘In het begin keken
de klanten raar op als je
hen een groene
pompoen wilde verkopen’

kanten mee uit’. Ze legt een ovenrecept uit met pompoen, tomaat en ui, waarvan het water me zo in de mond komt. ‘Als klanten dat willen, geef ik hen wat

In september gaat haar garagewinkeltje meestal open.Dit jaar organiseert ze voor de eerste keer een opendeurdag op zaterdag 21 september a.s met recepten,

soep draait. De oogst viel mee dat najaar en er begonnen meer en meer mensen voor het pompoenenbordje te stoppen. ‘Ja, en dan krijg je klanten die je overstelpen met vragen zodat je in paniek afvraagt waar je in godsnaam mee begonnen bent. Ik kende absoluut niks van pompoenen, hé’.

Oranje ten onrechte boven
‘Om er meer over te weten te komen ben ik me gaan verdiepen in boeken, maar ik heb ook veel hulp gekregen van andere pompoenenkwekers uit Duisburg. Zonder hen was ik nooit zo ver geraakt’, zegt Lut. Er komen ook geregeld
buitenlandse klanten langs,

receptjes mee. Het is leuk als je weet dat je pompoenen niet uitsluitend een decoratieve plaats krijgen bij de voordeur tot ze rot zijn en weggegooid worden’.

Keihard maar zalig
Het volgende wat Lut deed,
was afstappen van de traditionele ronde vorm van de pompoen. Je hebt er ook met lange teuten, stervormige of bijvoorbeeld de Golden delicious, een heel lekkere soort die nog het meeste weg heeft van een Chinese lampion. Ze ontdekte ook dat een pompoen allesbehalve groot hoeft te zijn, zoals de Baby boo. Dat is een schattig, witachtig pompoentje, niet

allerlei informatie en hapjes om van te watertanden. Iedereen isdan tussen 10.00 en 16.00 welkom op de Tervuursesteenweg 26 in Duisburg.

                            Ines Minten